Er komt een tweede soort bezoeker op je webshop. Naast de mens die scant, kijkt en op gevoel beslist, halen AI-agents je pagina’s op om modellen als ChatGPT, Gemini en Claude te voeden met antwoorden op koopvragen. Die twee lezen totaal verschillend, en de kloof is groter dan de gebruikelijke SEO-adviezen suggereren.

De mens vormt volgens onderzoek van Lindgaard en collega’s uit 2006 in ongeveer 50 milliseconden een eerste visuele indruk. Kleur, hiërarchie, gezichten, ruimte. Een AI-agent registreert daar niets van. Die leest de HTML, zoekt naar semantiek en gestructureerde data, en bouwt daaruit een beeld van wat je verkoopt en onder welke voorwaarden.

Het gat zit precies bij de betaalinformatie

Voor de meeste onderwerpen op je site is dat verschil te overbruggen met goede koppen en schone HTML. Bij betaalinformatie ligt het anders, want die staat op de meeste webshops uitsluitend in beeld. Een rij logo’s onderaan de pagina, of een blokje in de footer, opgebouwd uit afbeeldingen zonder alt-tekst. Voor een mens is dat het snelste signaal dat er is: hij herkent het iDEAL-logo in een oogopslag. Voor een agent is het niets.

Dat het zo vaak misgaat is geen aanname. Uit de WebAIM Million van 2026 blijkt dat op 53,1 procent van de onderzochte homepages alt-teksten bij afbeeldingen ontbreken, tegen 54,5 procent in 2024. Betaallogo’s zitten standaard in die categorie, want ze worden als decoratie behandeld en niet als informatie.

De gevolgen worden concreet zodra iemand een AI-model vraagt waar hij iets kan kopen met de methode die hij wil gebruiken. Kan het model niet vaststellen dat jij die methode accepteert, dan kom je in dat antwoord niet voor. Dat is geen positieverlies in Google dat je in Search Console ziet gebeuren. Het is afwezigheid in een kanaal waar je geen rapportage over hebt.

Wat je eraan doet, en het is minder werk dan het lijkt

Het bruikbaarste antwoord staat in schema.org en wordt bijna nergens gebruikt: de eigenschap acceptedPaymentMethod. Die hoort bij Offer en bij Organization, en accepteert naast de vaste waarden ook gewoon tekst. Je kunt daar dus letterlijk iDEAL, Bancontact of Wero in zetten. Zet je die eigenschap in je JSON-LD, dan staat je payment mix in machineleesbare vorm op je pagina, los van de vraag of de logo’s een alt-tekst hebben.

Daarnaast geldt gewoon de rest van het lijstje. Zorg dat je H1 een echte H1 is en geen opgemaakte alinea. Begin een pagina met de kernboodschap in plaats van met een aanloop, want een agent leest zelden door tot de derde alinea. Formuleer tussenkoppen als de vraag die iemand zou stellen. Geef afbeeldingen een alt-tekst die beschrijft wat er staat, en geef ze een bestandsnaam die daarbij past. Gebruik JSON-LD voor je producten en zeker voor je reviews. Houd je XML-sitemap kloppend en zorg dat er interne links naar je diepere pagina’s lopen.

Nieuw op dat lijstje is llms.txt, een tekstbestand in de root van je site waarmee je AI-systemen wijst op wat er te halen valt. De praktijk is nog jong en niemand kan je garanderen wat het oplevert. Het kost een uur, het kan geen kwaad, en dat is bij dit soort standaarden meestal het hele argument.

Let bij dat alles op de volgorde van je pagina. Een agent leest van boven naar beneden en weegt wat vroeg staat zwaarder. Staat je belangrijkste feit onder drie alinea’s aanloop, dan is de kans reëel dat het niet in het antwoord terechtkomt waar jij in wilt staan. Dat is dezelfde regel die voor lezers geldt, alleen zonder de mogelijkheid om even door te scrollen naar het interessante deel.

Hoe je in tien minuten ziet of dit bij jou speelt

Je hoeft hier geen onderzoek voor op te tuigen. Haal je eigen productpagina op zonder JavaScript, bijvoorbeeld met de broncodeweergave van je browser in plaats van de inspecteur, want die tweede toont de pagina nadat het script heeft gedraaid en dat is precies het verschil dat je wilt zien. Zoek in die kale broncode naar de naam van je belangrijkste betaalmethode. Staat iDEAL er als tekst, dan is het goed. Vind je alleen een bestandsnaam als icon-1.svg, dan weet je genoeg.

Doe dezelfde zoekactie op je categoriepagina en op je homepage. In de praktijk zie je vaak dat de betaalinformatie precies één keer voorkomt, in de footer, als beeld. Dat is meteen de goedkoopste ingreep die er is: alt-teksten op die logo’s en de eigenschap in je gestructureerde data, en je hebt de belangrijkste commerciële eigenschap van je checkout leesbaar gemaakt voor de bezoeker die alleen je broncode leest.

De checkout zelf hoeft niet leesbaar te zijn voor een agent

Hier is het nuttig om een grens te trekken, want de discussie schiet snel door. Wat een agent moet kunnen lezen is de belofte: wat verkoop je, wat kost het, wat zijn de voorwaarden, hoe kan er betaald worden, wat is het retourbeleid. Dat is oriëntatie-informatie en die hoort machineleesbaar te zijn.

De checkout zelf hoeft dat niet. Daar zit een mens die zijn adres invult en een betaling autoriseert, en die stap is bewust voorbehouden aan een geauthenticeerde gebruiker. Een agent die zelfstandig door je betaalstap zou lopen is niet iets om naartoe te werken; dat is een vraagstuk over autorisatie en aansprakelijkheid waar de betaalketen nog middenin zit. Optimaliseer dus de laag ervoor, en laat de checkout een menselijke plek.

Waar dit botst met wat je al deed

Het ongemakkelijke aan deze twee bezoekers is dat wat de een overtuigt de ander niets zegt, en soms zelfs in de weg zit. Een pagina die zwaar leunt op beeld, sfeer en visuele overtuiging scoort goed bij mensen en levert een agent een lege huls. Een pagina die volgestopt is met gestructureerde data en opsommingen leest voor een agent uitstekend en voelt voor een mens als een specificatieblad.

De uitweg is niet kiezen maar scheiden. De overtuiging zit in de zichtbare laag, de feiten zitten in de structuur eronder, en die twee moeten hetzelfde zeggen. Als je pagina belooft dat je met iDEAL kunt betalen en je gestructureerde data zwijgt erover, dan heb je geen mooi ontwerp met een technisch detail dat nog moet worden opgeruimd. Dan heb je twee versies van je winkel die verschillende dingen beweren, en wie alleen de structuur leest, ziet uitsluitend de versie die niets zegt.

Bron: frankwatching.com

Verder lezen

• Welke betaalmethoden moet je webshop aanbieden
• Wat de overgang van iDEAL naar Wero betekent voor jouw checkout

The post Websites optimaliseren voor mens én AI-agent tegelijk appeared first on betaaloptimaal.nl.

Baymard Institute publiceerde zijn Quantitative UX Insights 2026, gebaseerd op een enquête onder 1.083 Amerikaanse online shoppers. Het meeste gedrag ligt jaar op jaar behoorlijk vast. Drie dingen zijn wel verschoven, en twee daarvan raken rechtstreeks aan wat je in en rond je checkout laat zien.

Meteen een voorbehoud, want anders trek je de verkeerde conclusie. Dit is een Amerikaanse steekproef. Retourgedrag hangt sterk samen met wat een markt gewend is, en het Nederlandse retourrecht en de Nederlandse bezorgcultuur zijn niet die van de Verenigde Staten. Lees de richting van de beweging, niet het absolute percentage.

De veelretourneerder verdwijnt uit beeld

Het aandeel shoppers dat meer dan één keer per jaar iets terugstuurt daalde van 44 procent in 2024 naar 34 procent in 2025 en 28 procent in 2026. Tegelijk steeg het aandeel dat in het afgelopen jaar helemaal niets terugstuurde van 26 procent in 2024 naar 44 procent nu. Over het geheel deed 52 procent nog wel minstens één retour.

Dat is een drie jaar aanhoudende lijn, geen uitschieter, en het heeft een concrete consequentie voor je checkout. Ruimhartige retourteksten zijn jarenlang ingezet als aangrijpingspunt voor conversie: gratis retour, dertig dagen bedenktijd, groot in beeld vlak voor de betaalknop. Die belofte werkt doordat hij een risico wegneemt dat de shopper voelt. Als een groeiend deel van je bezoekers dat risico helemaal niet meer inschat, dan levert die tekst steeds minder op voor de aandacht die hij opeist.

Dat betekent niet dat je hem weghaalt. Het betekent dat je hem test tegen iets anders op diezelfde plek. Bezorgzekerheid, een duidelijke levertijd, of juist de betaalmethode die de shopper zoekt, concurreren op die positie om dezelfde aandacht. Op een pagina waar elke regel de aandacht van de volgende afsnoept, kost een argument dat aan kracht verliest de plek van een argument dat dat niet doet.

De andere kant blijft wel staan. Meer dan de helft retourneert nog steeds minstens één keer, en de eerste retour van een klant weegt zwaarder dan alle volgende. Dat is namelijk het moment waarop iemand ontdekt of jouw proces meewerkt of tegenwerkt. Daar investeren blijft lonen, ook al krimpt de groep die het vaak doet.

De frequentie van je eigen mails is nu de belangrijkste reden om zich uit te schrijven

Dit is de bevinding die het meest direct tegen bestaande praktijk in gaat. De grootste reden om zich af te melden voor een nieuwsbrief is niet langer een volle inbox in het algemeen, maar te veel mail van die ene retailer: 48 procent tegen 46 procent voor algemene inboxdrukte. Daarnaast noemt 44 procent dat de inhoud zelf niet meer boeit.

Zet dat naast wat er in de meeste webshops direct na een geslaagde bestelling gebeurt. De klant komt in een reeks, en die reeks is ontworpen om herhaalaankoop te forceren binnen een paar weken. Precies in het venster waarin het vertrouwen dat je in de checkout hebt opgebouwd het meest waard is, geef je de meest voorkomende reden om zich af te melden.

De ingreep is niet ingewikkeld. Een frequentiegrens per klant in plaats van per campagne, en een voorkeurscentrum in het account waarin iemand kan kiezen hoe vaak in plaats van alleen ja of nee. Dat tweede is meer werk dan het lijkt, want de meeste mailtools bieden alleen uitschrijven. Maar de keuze tussen minder mail en geen mail is precies de keuze die je die 48 procent wilt geven.

Opgeslagen betaalgegevens staan hoger dan je zou raden

De derde verschuiving zit in wat mensen van hun account verwachten. Order tracking staat bovenaan met 51 procent. Daarna komt niet je bestelgeschiedenis en niet je verlanglijst, maar het beheer van opgeslagen betaalgegevens, met 30 procent. Bestelgeschiedenis volgt met 26 procent en loyaliteit klom naar de vierde plaats met 24 procent.

Die tweede plek verdient aandacht, want het accountgedeelte is doorgaans het minst geoptimaliseerde deel van een webshop. De acquisitiefunnel wordt jaar in jaar uit getest, het scherm waar iemand zijn kaart beheert is meestal nooit aangeraakt. Toch is dat wel het scherm waar je terugkerende klant zit, dus per bezoeker de waardevolste die je hebt.

Voor stored credentials komt daar een technische laag bij. Een opgeslagen kaart verloopt, wordt vervangen na fraude, of hoort bij een rekening die de klant niet meer gebruikt. Wat er op dat moment in jouw account gebeurt bepaalt of de volgende aankoop met één klik gaat of helemaal niet. Loyaliteit die op de vierde plaats staat is aardig, maar een betaalmiddel dat de klant niet kan bijwerken kost je die aankoop meteen.

Wat er niet in de cijfers staat

Twee dingen die je erbij moet houden voor je hier beleid op maakt. Het eerste is de steekproef: 1.083 Amerikaanse shoppers. Het Nederlandse retourbeeld wordt gevormd door gratis en snelle bezorging, een wettelijke bedenktijd van veertien dagen en categorieën waarin passen en terugsturen gewoon onderdeel van de aankoop is. De daling die Baymard meet kan hier later komen, zwakker zijn, of in kleding helemaal niet optreden. Wat je wel kunt doen is dezelfde meting in je eigen data uitvoeren, want retourfrequentie per klant is een van de weinige cijfers die je zelf volledig hebt.

Het tweede is dat een enquête vraagt wat mensen zeggen te doen. Het gedeelte over nieuwsbrieven is daar het gevoeligst voor: mensen noemen “te veel mail” makkelijker dan “ik vond het niet interessant genoeg”, terwijl die tweede reden in de data bijna even hoog staat. De praktische conclusie verandert er niet door. Of iemand nu afhaakt op frequentie of op inhoud, een frequentiegrens en een voorkeurscentrum verkleinen allebei de kans dat hij helemaal weg is.

Wat ik hiervan zou meenemen

Drie dingen, in deze volgorde. Kijk of de retourbelofte op je betaalpagina nog het beste argument is dat je op die plek kunt zetten, en test hem tegen een alternatief in plaats van hem als vaststaand te behandelen. Zet een frequentiegrens per klant op je post-purchase mails en geef mensen de keuze tussen minder en niets. En loop het accountgedeelte na op wat een terugkerende klant er echt komt doen: bestelling volgen en betaalgegevens bijwerken, in die volgorde.

Geen van deze drie is een groot project. Ze zitten alleen alle drie buiten de funnel waar de aandacht standaard naartoe gaat.

Bron: baymard.com

Verder lezen

• Driekwart laat je opgeslagen kaart niet bijwerken
• Websites optimaliseren voor mens én AI-agent tegelijk

The post Baymard 2026: drie verschuivingen die je checkout raken appeared first on betaaloptimaal.nl.

Veertig procent van de shoppers zegt niet te kopen op een website in een vreemde taal. Dat cijfer komt uit een onderzoek dat CSA Research in 2021 deed onder 9.909 consumenten in 33 landen, en het wordt bijna altijd geciteerd als argument om te vertalen. Interessanter is wat het niet zegt. Het zegt niet dat vertalen genoeg is. Het zegt dat taal een koopdrempel is, en een drempel verdwijnt niet doordat de woorden kloppen.

De reflex bij grensoverschrijdende uitbreiding is de vertaalmodule van het platform aanzetten en verder gaan. Dat lost begrip op. Het lost geloofwaardigheid niet op, en geloofwaardigheid is precies wat je in de laatste stappen van de checkout nodig hebt.

Waar de vertaling zichtbaar wordt, is precies waar het geld staat

Op een productpagina overleeft een machinaal vertaalde zin nog wel. De shopper is daar aan het oriënteren, leest half, en scant op prijs en beeld. In de checkout verandert dat. Daar leest hij ineens wel, want daar gaat hij iets afstaan. Adres, e-mailadres, betaalgegevens. Elke zin die daar net niet klinkt zoals een Nederlandse of Duitse webshop zou schrijven, wordt een klein signaal dat er iets niet in de haak is.

Het gaat zelden om grammatica. Het gaat om register. Een Amerikaanse belofte als “your new go-to jacket” wordt letterlijk vertaald in het Duits een houterige constructie, terwijl een Duitse copywriter er “Ihre neue Lieblingsjacke für jeden Tag” van maakt. Dezelfde belofte, andere zin. In de checkout speelt hetzelfde op kleinere schaal en met grotere gevolgen: het label op de bevestigknop, de zin onder het retourbeleid, de toon van een foutmelding.

Die foutmeldingen zijn het onderschatte deel. De teksten die een shopper te zien krijgt bij een geweigerde betaling, een afgekeurde 3DS-stap of een verlopen sessie komen vaak niet uit je eigen CMS maar uit de laag van je PSP of uit de hosted payment page. Die staan standaard in het Engels of in een vertaling die niemand aan jouw kant ooit heeft gelezen. Een shopper die op het laatste moment een Engelse melding krijgt over een mislukte transactie, na een verder Nederlandstalige flow, weet niet of hij een fout heeft gemaakt of dat hij op een dubieuze site is beland. Wat hij vervolgens doet is niet opnieuw proberen.

Taal is niet het enige dat lokaal moet zijn

Het stuk waar dit uit voortkomt noemt terecht dat lokalisatie meer omvat dan tekst: aanspreekvorm, valuta, btw-informatie, en betaalmethoden. Dat laatste is in de praktijk zwaarder dan de vertaling zelf. Een Duitse shopper die geen enkele hem bekende methode ziet, haakt af ongeacht hoe goed de Duitse tekst is. Een Nederlandse shopper zonder iDEAL of, in toenemende mate, Wero, doet hetzelfde. De payment mix is een lokalisatiebeslissing, geen technische bijzaak.

De volgorde waarin je die twee aanpakt is niet willekeurig. Een perfect vertaalde checkout met de verkeerde payment mix converteert slechter dan een matig vertaalde checkout met de juiste. Als je moet kiezen waar je eerst geld in stopt, begin bij de methoden.

Er zit ook een asymmetrie in de markt die het lokaliseren de moeite waard maakt. Volgens een rapport van de Hogeschool van Amsterdam kocht in 2024 maar twintig procent van de Duitsers en dertien procent van de Polen iets bij een verkoper uit een ander EU-land. Tegelijk had volgens Eurostat in 2025 vijfennegentig procent van de Europese volwassenen internet en kocht achtenzeventig procent daarvan online. De vraag is er dus wel, het grensoverschrijdende deel ervan is klein. Dat is niet alleen een logistiek verhaal. Het is voor een groot deel een vertrouwensverhaal, en vertrouwen is precies wat een half gelokaliseerde checkout ondermijnt.

Je aanspreekvorm loopt uiteen zodra de teksten uit drie systemen komen

Nederlands, Duits en Frans dwingen je tot een keuze die het Engels niet kent: u of je, Sie of du, vous of tu. Die keuze maak je meestal één keer voor je marketingteksten en daarna nooit meer bewust. Het probleem is dat de transactionele teksten uit een andere hoek komen. De bevestigingsmail komt uit je ordersysteem, de betaalpagina uit je PSP, de melding dat een betaling niet is gelukt uit weer iets anders. Zonder afspraak lopen die drie moeiteloos uit elkaar.

Een shopper merkt dat niet bewust op, maar het effect is hetzelfde als bij een houterige vertaling: het geheel voelt minder als één winkel. In Duitsland weegt dat zwaarder dan in Nederland, omdat de sprong van Sie naar du daar meer betekent dan de sprong van u naar je hier. Leg dus per markt vast wat de vorm is, en controleer of je betaalpagina en je transactionele e-mails die vorm volgen. Bij een hosted payment page is dat vaak een instelling die niemand ooit heeft aangeraakt.

Wat dit betekent voor je eigen inrichting

Begin met één of twee markten in plaats van de hele EU tegelijk, gekozen op bestaande vraag en op marge, niet op grootte van het land. Bouw voor die markten een woordenlijst op met de termen die in je categorie gangbaar zijn, en laat de pagina’s die het meeste converteren nalezen door iemand die de taal echt spreekt. Dat zijn er minder dan je denkt: de homepage, twee of drie categoriepagina’s, de bestverkopende producten, en de hele checkoutflow inclusief de bevestigingsmail.

Neem daar de teksten in mee die niet in je CMS staan. Loop de meldingen van je PSP langs in de taal van de markt, forceer een geweigerde betaling in een testomgeving en lees wat de shopper dan ziet. Dat is een controle van een halfuur die zelden gedaan wordt en die precies op het punt zit waar een order verloren gaat.

Meet daarna per markt en niet in totaal. Een gemiddelde conversie over vier landen verbergt precies wat je wilt weten. Zodra je de conversie per markt naast elkaar legt, wordt zichtbaar of je een taalprobleem hebt, een methodenprobleem of allebei, en dat verschil bepaalt waar de volgende euro heen moet.

Eén technisch punt dat vaak blijft liggen: hreflang. Ongeveer twintig procent van de websites wereldwijd gebruikt het. Zonder die annotatie kan Google niet zien welke taalversie bij welke markt hoort, en krijgt een Duitse shopper met enige regelmaat je Nederlandse pagina in de resultaten. Dan is je vertaling volstrekt in orde en ziet je bezoeker hem alleen niet.

De rode draad: automatisch vertalen is een prima startpunt voor de lange staart van je catalogus en een slecht eindpunt voor de tien pagina’s waar je omzet doorheen loopt. De checkout hoort bij die tien.

Bron: practicalecommerce.com

Verder lezen

• Welke betaalmethoden moet je webshop aanbieden
• Wat de overgang van iDEAL naar Wero betekent voor jouw checkout

The post Automatisch vertalen wint geen vertrouwen in je checkout appeared first on betaaloptimaal.nl.

Around 70% of shopping carts are abandoned before purchase, a figure that has stubbornly refused to budge despite three decades of ecommerce. The real problem is not that merchants lack cart recovery tools, it is that most of those tools treat abandonment as a single, uniform event when the underlying reasons vary enormously.

The distinction matters. A shopper who hit a payment error needs a frictionless route back to checkout. A shopper who was uncertain about sizing needs reassurance or a returns guarantee. A shopper who balked at the shipping cost needs a different offer entirely. A fixed automation sequence cannot tell these scenarios apart, so it defaults to broad assumptions, often firing a discount at someone who was already planning to return, or leading with product copy when price was the real obstacle.

For Dutch and Belgian merchants, this has a practical dimension. Cross-border delivery complexity, consumer expectations around free returns, and a high baseline of price comparison behaviour mean the gap between generic recovery sequences and well-targeted ones is wider here than in many other markets. A one-size sequence that works reasonably well in a large English-speaking market may perform poorly when the friction points are more varied.

The article frames the improvement path as a choice between manual optimisation and AI-driven decisioning. Manual optimisation still has strong fundamentals: reduce abandonment at source through transparent pricing and shipping costs, run A/B tests on message timing and copy, and use multi-channel sequences that combine email with SMS. These are concrete, low-cost levers any merchant can pull today. AI decisioning is the longer-term play, using behavioural signals to route each shopper to the message most likely to address the actual reason for abandonment.

The honest implication for most mid-market merchants is to start with the basics before adding AI complexity. Clear checkout pricing, a tested email sequence, and a compelling returns policy will close more carts than a sophisticated model built on shallow data.

Source: practicalecommerce.com

Related reading

• 10 Cyber Monday UX lessons every merchant should apply year-round
• Why abandoned carts need a UX fix, not more retargeting emails

The post Cart recovery in 2026: fixing the sequences that cost you sales appeared first on betaaloptimaal.nl.

Baymard Institute has published a set of ten research-backed UX best practices aimed at peak sales periods like Cyber Monday, drawn from large-scale usability testing and thousands of manually scored UX performance ratings. The findings are timely, but their relevance extends well beyond a single shopping event.

The research identifies five broad problem areas: helping shoppers find deals quickly, communicating prices and discounts clearly, surfacing shipping and returns information at the right moment, building confidence through social proof, and streamlining the checkout process itself. Each of these areas represents a category where friction compounds under pressure. During high-traffic sales periods, shoppers are comparing multiple sites simultaneously, their patience is shorter, and any moment of confusion accelerates abandonment.

One finding stands out in particular: roughly half of users rely on site search to locate products, yet Baymard’s benchmark shows that most large ecommerce sites fail to support even basic query types reliably. A shopper entering a combined attribute search and receiving zero results does not assume the product is out of stock; they assume the site does not carry it and leave. That is a conversion failure rooted entirely in UX, with no relation to pricing or stock availability.

Q4 peaks like Singles Day, Black Friday, and Cyber Monday expose these gaps, but they are not seasonal problems to patch before November. Search usability, discount presentation, and checkout flow are structural issues that affect conversion rates throughout the year. Addressing them before peak traffic arrives means the improvement compounds across every high-intent visit, not just the promotional window.

Merchants who treat Baymard’s research as a checklist for November will capture some gains. Those who treat it as a structural audit framework will see the benefit in every month of the calendar.

Source: baymard.com

Related reading

• Cart abandonment in Dutch webshops: what the data actually shows
• Half of shoppers still abandon after reaching checkout

The post 10 Cyber Monday UX lessons every merchant should apply year-round appeared first on betaaloptimaal.nl.

Baymard Institute’s latest mobile e-commerce benchmark delivers an uncomfortable verdict: not a single one of the 138 leading US and European sites studied achieves a “good” overall mobile UX score. The entire field clusters around “mediocre” to “decent”, with very few outright broken experiences but also virtually no standout performers. For merchants who assumed their mobile experience was competitive simply because it was functional, this data should prompt a rethink.

The findings matter particularly for Dutch and Belgian merchants because mobile now accounts for the majority of online traffic in both markets, and the gap between traffic share and conversion rate on mobile remains stubbornly wide at most webshops. A mediocre mobile experience does not just frustrate shoppers, it systematically suppresses conversion. Baymard identifies four specific areas dragging down scores across the industry: main navigation within mobile homepage and category pages, search autocomplete, mobile forms, and sitewide interface elements. These are not obscure edge cases. They sit directly in the path a shopper must travel before reaching the checkout.

Mobile forms deserve particular attention from a checkout perspective. Field design, keyboard triggering, input validation, and error messaging on small screens are notoriously difficult to get right, and Baymard’s research consistently shows they are a primary source of abandonment. If a merchant’s mobile form experience is “mediocre” by industry standards, and those standards are themselves mediocre, the actual room for improvement is substantial.

The practical implication is straightforward. Merchants should not benchmark their mobile UX against their direct competitors alone, because this research shows the competitive set is largely underperforming together. Instead, the benchmark ceiling, what a “good” implementation actually looks like at the component level, is the more useful target. Prioritising mobile form optimisation, autocomplete behaviour, and navigation clarity will generate measurable conversion gains precisely because so few competitors have addressed them properly.

Source: baymard.com

Related reading

• Buy buttons: how one-tap checkout cuts abandonment
• Frictionless checkout: why the holidays expose every weak spot in your flow

The post Mobile UX on most webshops is still mediocre, Baymard finds appeared first on betaaloptimaal.nl.

When one of the Benelux’s largest drugstore chains rebuilds its webshop from scratch, other merchants should pay close attention. Kruidvat has launched a fundamentally new site built on a headless architecture, decoupling the presentation layer from its backend to allow faster iteration on the customer-facing experience. The technical choice is notable, but the editorial story here is what the team chose to protect during that rebuild.

Conversion learnings from the old site were deliberately carried forward. Years of behavioural data, optimisation cycles, and validated UX patterns were not abandoned in the excitement of a fresh start. That discipline separates successful platform migrations from costly ones. Redesigns that discard proven drop-off reducers in favour of visual novelty routinely see conversion dip in the months after launch, a painful lesson that Kruidvat appears to have studied carefully.

The decision to align the new webshop with the Kruidvat app, which was redesigned two years ago and has since demonstrated its UX model, is equally instructive. The team mapped which design principles could carry across channels and where app and browser demand different solutions. The framing they settled on, consistent but channel-specific, is the right one. A shopper toggling between the app and a desktop browser should not feel they are dealing with two separate retailers. That sense of continuity directly affects trust and willingness to complete a purchase.

If a platform migration is on your roadmap, the message is practical. Headless architecture buys flexibility and development speed, but those gains only translate into commercial results if the UX layer on top is anchored in real customer behaviour rather than design trends. The rebuild is an enabler, not the outcome. The outcome is a checkout journey that converts at least as well as the one it replaced, and ideally better.

Mid-to-large merchants running ageing monolithic platforms will recognise the pattern Kruidvat faced: a system that worked well in its time but gradually became a brake on iteration. The answer is not to wait until the platform fails, but to migrate with conversion continuity as a hard requirement from day one.

Source: kruidvat.nl

Related reading

• Stop asking for account creation before the confirmation page
• Turn the checkout moment into a loyalty engine

The post Kruidvat’s headless rebuild keeps conversion at the core appeared first on betaaloptimaal.nl.

Most checkout dashboards are built around loss. Abandonment rate, failed transactions, drop-off by step. These are valid signals, but they only capture the sessions that visibly broke. The far larger performance gap sits in sessions that completed without incident yet left the customer subtly less likely to return. Measuring only failure means optimising only for survival, not for growth.

That distinction is becoming more consequential in the Netherlands and Belgium. The payment mix has become genuinely complex. iDEAL still dominates in the Netherlands, but wallet adoption is climbing and BNPL methods like Klarna and in3 are now meaningful conversion levers for younger segments. A checkout built for a simpler landscape two or three years ago is not neutral. It is a silent drag, accumulating friction cost across thousands of sessions every month without ever producing a single trackable failure event.

The compounding opportunity in stored credentials deserves particular attention. A returning customer who lands at checkout with payment method and address already pre-filled completes in seconds. That speed compounds: lower resistance per visit increases return frequency, which increases basket completion over time. Merchants who layer structured A/B testing on top of stored credentials build genuine behavioural knowledge. Those who rely on intuition optimise against assumptions they have never actually tested.

The confirmation page is the most consistently wasted surface in the checkout flow. Post-purchase trust peaks at exactly that moment, and a static receipt screen discards it entirely. Treating the confirmation page as an active re-engagement surface, rather than a receipt stub, means every earlier optimisation has to work less hard to produce the same return visit.

The practical implication is a shift in audit framing. Map where forward momentum stalls across the complete journey, not just where sessions terminate. Allocate optimisation budget to friction points that reduce return likelihood, not only to those that kill the current session. The merchants who close that measurement gap first will find it contains more performance upside than anything their current abandonment reports can show them.

Source: pymnts.com

Related reading

• Fix the card management leak losing your returning customers
• When frictionless checkout becomes a fraudster’s fastest route

The post Measure your checkout as a growth loop, not a failure report appeared first on betaaloptimaal.nl.

SCAYLE’s large-scale shopper research lands a number that every merchant should pin above their dashboard: eight out of ten shoppers who had a negative brand experience did not come back. That reframes checkout optimisation entirely. Abandonment is not a leaky bucket you patch over time. For most affected shoppers, it is the final verdict on your brand.

The implication is structural. A marketing team driving traffic into a poorly optimised checkout is not growing the business. It is accelerating churn at the most expensive moment in the customer journey. The checkout is where every earlier friction point compounds: a slow page, an ambiguous product description, a cluttered cart. By the payment step, the shopper’s patience is already depleted.

The payment method finding lands especially hard in the Netherlands and Belgium. iDEAL and Bancontact are not nice-to-haves. They are the baseline expectation. A Dutch or Belgian shopper who reaches the payment screen and does not see their preferred method does not think “what a shame.” They think “this merchant does not know me” and switch to a competitor in seconds. Switching costs are zero. The alternative is one tab away.

Price transparency deserves equal attention. Shipping costs or surcharges that appear only at the final step do not just cause last-minute abandonment. They actively damage trust, even when the total is competitive. The fix is upstream: surface the full cost on the product page or in the mini-cart. Shoppers who see the complete picture early either commit with confidence or exit before investing further time. Both outcomes beat a final-screen walkaway.

The practical starting point is a checkout audit focused on three questions: where does cost information first become visible, does the payment method mix match your actual customer base, and which steps in the flow exist for operational convenience rather than shopper benefit? That audit will almost certainly deliver a better return than the next acquisition campaign.

Source: scayle.com

Related reading

• Stop asking for account creation before the confirmation page
• Cashierless supermarkets: how far along is frictionless POS checkout?

The post One bad checkout moment is enough to lose a customer forever appeared first on betaaloptimaal.nl.

A survey by payabl. puts a hard number on what too many merchants still treat as a minor inconvenience: 43% of shoppers across the UK, Germany, and the Netherlands say they will not return to a retailer after a poor checkout experience. That transforms every abandoned basket from a missed transaction into a permanent customer loss.

The Dutch figure sits at 36%. More than one in three Dutch shoppers cites a cumbersome checkout as the reason for leaving. That places the Netherlands between the UK at 44% and Germany at 29%. The gap matters because it shows Dutch consumers are already meaningfully responsive to checkout quality, and that sensitivity will only intensify as cross-border competition tightens on price, delivery, and now checkout experience.

The stored credentials data adds a design constraint that Dutch merchants cannot ignore. Only 16% of Dutch shoppers are willing to save payment details with retailers broadly. That is a low baseline. It means one-click repeat purchase flows are not a reliable conversion lever in this market. The design priority has to shift toward guest checkout: fewer mandatory fields, cleaner inline error handling, and payment methods that carry inherent trust. iDEAL earns its place here not just for market penetration but because it removes the hesitation that comes with entering card details on an unfamiliar storefront.

One data point in the survey demands careful interpretation. A quarter of UK shoppers said they would remove fraud checks entirely for a faster checkout. That is not a design brief. The correct response is invisible security: SCA implemented behind a well-designed UX so the compliance layer never surfaces as a visible speed bump. Friction reduction and verification reduction are fundamentally different things. Conflating them creates chargeback exposure and regulatory risk that costs far more than a lost conversion.

The practical starting point is straightforward. Run your own checkout flow from basket to confirmation, count every form field, and test your error messages on a real mobile device. Those variables are within your control, and they determine which side of that 36% figure your store sits on.

Source: thepaypers.com

Related reading

• How offering the right payment method lifts conversion and loyalty
• Turn the checkout moment into a loyalty engine

The post Checkout abandonment costs Dutch merchants more than one sale appeared first on betaaloptimaal.nl.